Witaminy
Witaminopodobne
Minerały
Owoce
Zioła lecznicze
Naturalne

Wybielanie zębów
Intensywnie uprawiasz sport? Sprawdź swoje zdrowie z Pakietem dla aktywnych
Pielęgnacja twarzy zimą. Zastosuj krem nawilżający i ulecz suchą skórę
Jak zmienia się ciało po urodzeniu dziecka?
Gazetki
Cukrzyca

witamina e

Magnez

Magnez (Mg) jest niezbędnym składnikiem odżywczym uczestniczącym w wielu procesach biologicznych. Jego niedobór w diecie prowadzi do powstania wielu objawów, zaburzenia homeostazy w organizmie oraz sprzyja rozwojowi poważnych chorób.

Magnez jest szeroko rozpowszechnionym biopierwiastkiem. Jest ósmy pod względem częstości występowania w przyrodzie i drugi pod względem zawartości w wodzie morskiej. W organizmie ludzkim jest na czwartym miejscu, a na drugim biorąc pod uwagę przestrzeń wewnątrzkomórkową. Magnez występuje w formie jonów dodatnich (Mg2+)i dzięki temu wiąże się z ujemnie naładowanymi cząsteczkami. Większość wewnątrzkomórkowego magnezu jest związana z rybosomami, błonami wewnątrzkomórkowymi oraz innymi makromolekułami cytoplazmy i jądra.

Dzięki swojej specyficznej strukturze i aktywności jony magnezu katalizują ponad 300 reakcji metabolicznych. Ponadto magnez tworzy kompleksy z kwasami nukleinowymi, dzięki czemu stabilizuje spirale DNA i umożliwia poprawną syntezę białek. Jony magnezu razem z jonami wapnia utrzymują prawidłową przepuszczalność membran błonowych i regulują działanie kanałów jonowych.

Zawartość magnezu jest różna w poszczególnych tkankach. Około 60% całkowitego magnezu znajduje się w tkance kostnej. Tylko 1% magnezu znajduje się w płynie pozakomórkowym, a pozostała jego część w przestrzeni wewnątrzkomórkowej, gdzie stanowią składnik jądra, mitochondriów, retikulum. Homeostaza magnezu w organizmie zależy od spożytych ilości tego minerału, efektywności wchłaniania i wydalania w jelitach i nerkach oraz ogólnego stanu organizmu.

Zalecane dzienne spożycie (RDA) magnezu

Wyznacznikiem prawidłowej zawartości magnezu w diecie jest wartość dziennego zalecanego spożycia (RDA). Dla niemowląt i małych dzieci RDA wynosi 80 mg, a dla dorosłych 375 mg. Zapotrzebowanie na magnez można pokryć stosując zróżnicowaną dietę. Jednak, jak pokazują badania, większość społeczeństwa wykazuje niewielkie niedobory tego pierwiastka. Magnez jest szeroko rozpowszechniony w produktach roślinnych i zwierzęcych. Po spożyciu wchłania się głównie w jelicie cienkim i czczym. Z pożywienia absorbowane jest około 30-40% magnezu. Sumaryczna ilość wchłanianego magnezu wzrasta wraz z podawaniem większych dawek preparatów magnezowych, natomiast procent jego wchłaniania spada. Dla przykładu przy dawce około 10 mg wchłania się blisko 70%, a przy dawkach 1000 mg już tylko około 10%. Równoczesne przyjmowanie błonnika obniża jego wchłanianie. Podobnie działa przyjmowanie wysokich dawek cynku, dużej ilości szczawianów i wolnych kwasów tłuszczowych oraz niedobór witaminy B6. Witamina D w niewielkim stopniu poprawia jelitowe wchłanianie magnezu. Kluczowe dla prawidłowego stężenia magnezu we krwi jest prawidłowa filtracja i reabsorpcja podczas filtracji kłębuszkowej w nerkach.

W suplementach diety stosuje się wiele postaci chemicznych magnezu np. węglan, chlorek, tlenek, fosforan, siarczan, glukonian, wodorotlenek, cytrynian. Ich biodostępność zależy od rozpuszczalności w płynach jelitowych. Cytrynian jest dobrze rozpuszczalny, tlenek słabo. Poza tym nie stwierdzono większych różnić pomiędzy pozostałymi solami magnezu.

Objawy niedoboru magnezu

Niedobory magnezu są częste. Do obniżenia magnezu w organizmie przyczyniają się zaburzenia w obrębie układu pokarmowego prowadzące do zaburzonego wchłaniania lub wydalania podczas biegunek i wymiotów. Do dużej utraty magnezu przyczyniają się zaburzenia pracy nerek oraz stany nasilonej diurezy wywołane lekami lub chorobą (cukrzyca). Utrata magnezu przez skórę występuje w czasie intensywnego pocenia podczas wysiłku fizycznego lub przy poparzeniach skóry.

Magnez jest pierwiastkiem wszechstronnym, a jego niedobór prowadzi do różnorodnych poważnych zaburzeń klinicznych. Umiarkowany i ciężki niedobór prowadzi do zaburzeń elektrolitowych. Najczęściej towarzyszy mu niedobór wapnia (hypokalcemia), zaburzenia nerwowo-mięśniowe (skurcze, słabość mięśni, drżenia), depresja, zaburzenia rytmu serca. Długotrwały deficyt sprzyja rozwojowi nadciśnienia, miażdżycy i osteoporozy.

Bibliografia
  1. Encyclopedia of Dietary Supplements. Informa Healthcare. London 2010.
  2. Ville CA. Biologia. Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne. Warszawa 1990.
  3. Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego z dnia 16 września 2010 r. z późn. zmianami.

Objawy niedoboru magnezu u człowieka

(za: http://pl.wikipedia.org/wiki/Magnez)

Magnez bierze udział w bardzo licznych procesach zachodzacych w organizmie ludzkim, zakres objawow jego niedoboru jest więc bardzo szeroki.

  • zwiększenie pobudliwości nerwowo-mięśniowej oraz osłabienia i nieprawidłowości pracy serca, czego efektem są:
  • drgania jednej z powiek, czy też częściowo górnych warg
  • bolesne skurcze łydek
  • uczucia odrętwienia i mrowienia w kończynach
  • objaw Raynauda
  • wzmożone wypadanie włosów
  • łamanie się paznokci
  • próchnica zębów
  • rozdrażnienia, lęki, stan zagubienia
  • zespół niespokojnych nóg
  • zaburzenie depresyjne
  • trudności w koncentracji
  • zaburzenia snu, nocne poty
  • bóle głowy, mdłości
  • nagłe zawroty głowy
  • kołatanie serca, arytmii
  • nadciśnienie
  • miażdżyca
  • biegunka
  • nietolerancja glukozy, cukrzyca typu II
  • kamica nerkowa
  • bolesne miesiączkowanie
  • rzucawka okołoporodowa
  • zatrucie ciążowe
  • astma oskrzelowa
  • migrena
  • zespół metaboliczny

Suplementacja magnezem może mieć wiele korzystnych skutków dla zdrowia w tych schorzeniach i objawach.

Magnez a depresja

(za: http://pl.wikipedia.org/wiki/Magnez)

Istnieją uzasadnione podejrzenia iż niedobór magnezu w diecie może prowadzić do depresji. Poziom tego pierwiastka był istotnie mniejszy w płynie mózgowo-rdzeniowym osób z lekooporną depresją grożącą samobójstwem oraz pobranym od osób które popełniły samobójstwo. Poziom magnezu w mózgu nie jest skorelowany bezpośrednio z jego poziomem w surowicy krwi. Jego nieinwazyjny pomiar w mózgu jest możliwy przy użyciu spektroskopii rezonansu magnetycznego 31P in vivo, gdyż przesunięcia chemiczne sygnałów atomu fosforu ß nukleozydotrifosforanów można skorelować ze stężeniem wolnych jonów Mg2+. Zawartość magnezu w mózgu osób z lekooporną depresją była istotnie mniejsza niż u osób zdrowych. Metoda pomiaru poziomu magnezu w mózgu in vivo metodą MRI opublikowana została w roku 2008 i wymaga potwierdzenia w badaniach klinicznych.

Chlorek magnezu u osób z cukrzycą typu II i niedoborem magnezu już w niewielkich dawkach był tak skuteczny w leczeniu objawów depresyjnych, jak silny lek przeciwdepresyjny – imipramina. Opisywano przypadki, z których wynikało że suplementacja rozpuszczalną formą magnezu (4 x 125-300 mg jonów Mg2+ dziennie) może nawet w ciągu mniej niż 7 dni znieść objawy kliniczne depresji. Z niektórych badań wynika iż skuteczna terapia tradycyjnymi lekami przeciwdepresyjnymi przebiega ze wzrostem poziomu magnezu w organizmie.

Tomasz
Magnes podawano mi zawsze gdy poszedłem po pomoc do przychodni ...nerwica za małolata -magnez ....kołatanie serca czestoskurcz poty -magnez, astygmatyzm -magnez ...itd
I taki mały paradoks , że w dobie upadku ustroju magnez wpływawszy na wszystko pomaga nam na wszystko a chorowitych melancholików bez liku i stale ta liczba rosnie to moze jednak to nie magnez?
Tak tak ja wiem ze są inne czynniki klimatu ocieplenia a deszcze kwaśne i ogólnie te atomy nie tego ....oczywiście .... koniec wreszcie ...Dobranoc pa giniemy! Na depresję upadamy bez magnezu nie da rady juz dalej ....
3 lat temu
0
Odpowiedz
Potrzebujesz włączonego javascript, aby móc komentować.
Potrzebujesz włączonego javascript, aby móc komentować.